Sultan Nazrin Shah Berbuka Puasa Bersama Rakyat di Behrang Stesen
Keakraban antara payung kedaulatan dan rakyat jelata jelas terpancar apabila Duli Yang Maha Mulia (DYMM) Sultan Perak, Sultan Nazrin Muizzuddin Shah Ibni Almarhum Sultan Azlan Muhibuddin Shah Al-Maghfur-Lah, berkenan mencemar duli berangkat ke Majlis Berbuka Puasa bersama rakyat di Masjid Raja Muda Musa II, hari ini.
Keberangkatan Baginda pada 12 Ramadan 1447 Hijrah ini merupakan detik bersejarah bagi penduduk setempat memandangkan ia merupakan lokasi pertama dalam siri jelajah program berbuka puasa DYMM Sultan Perak bagi tahun ini.
Ketibaan Baginda disambut dengan penuh hormat oleh YDH Toh Paduka Setia Dato’ Dr. Safry Kamal Bin Hj. Ahmad, Orang Besar Jajahan Muallim merangkap Pengerusi Masjid Raja Muda Musa II. Turut menyerikan majlis ialah barisan kepimpinan negeri termasuk YABhg. Orang Kaya Bendahara Seri Maharaja, Jen (B) Dato’ Seri Diraja Tan Sri Dr. Mohd Zahidi Bin Hj. Zainudin, YAB Menteri Besar Perak, Dato’ Seri Saarani Bin Mohamad, Orang Besar Negeri Perak serta barisan pegawai kanan kerajaan.
Majlis yang berlangsung di Masjid Raja Muda Musa II ini bukan sekadar pertemuan biasa, malah ia menghidupkan kembali nostalgia sebuah institusi ibadah yang penuh nilai sejarah. Masjid yang sedia ada ini mempunyai sejarah yang unik, di mana binaan asalnya pada tahun 1930 menggunakan kayu sepenuhnya sebelum Perang Dunia Kedua dan terletak berhampiran Stesen Keretapi Behrang sebelum berpindah ke tapak sekarang pada tahun 1950.
Melalui usaha gigih masyarakat setempat dan bantuan Pejabat Agama Islam Daerah Batang Padang, bangunan baharu telah siap dibina pada tahun 1967 dan dirasmikan oleh YM Raja Muda Musa II Ibni Almarhum Sultan Abdul Aziz. Masjid yang mampu memuatkan 500 jemaah ini tetap gah mempertahankan 25 tiang kayu yang unik serta ciri seni bina tradisional yang menjadi mercu tanda kebanggaan penduduk.
Program “Sinar Ramadan” antara institusi diraja dengan rakyat merupakan agenda yang sentiasa dinantikan bagi menzahirkan keakraban baginda yang sering menziarahi dan menyantuni rakyat di kawasan luar bandar. Dalam erti kata lain, sepanjang bulan Ramadan yang mulia ini, atas nama semangat dan nilai ukhuwah, umat Islam secara langsung bersama-sama menghidupkan syiar Islam dengan menunaikan ibadah berbuka puasa serta mendirikan solat Maghrib, Isyak, dan solat sunat Tarawih secara berjemaah.
Keadaan ini sekaligus memperlihatkan pembentukan hubungan harmoni dengan Allah SWT dan sesama manusia, dengan harapan agar Masjid Raja Muda Musa II ini terus berdiri kukuh sebagai pusat pengembangan syiar Islam di Behrang Stesen.
Keberangkatan DYMM Sultan Perak ke majlis ini telah memberi makna yang positif serta mendalam kepada masyarakat setempat menerusi nilai keprihatinan dan kasih sayang Baginda terhadap rakyat. Semoga program seumpama ini dapat dikekalkan dan diteruskan sebagai ruang yang relevan bagi mendekatkan golongan pemerintah dengan rakyat.
Usaha murni ini secara tidak langsung dapat memastikan nilai perpaduan sesama umat Islam terus diperkukuh demi kesejahteraan negeri dan negara secara keseluruhannya.
Kes berprofil tinggi yang melibatkan bekas Ahli Dewan Undangan Negeri Tronoh ini terus menjadi perhatian ramai kerana ia membabitkan seorang tokoh politik yang pernah memegang jawatan penting dalam kerajaan negeri. Keputusan mahkamah tertinggi negara mengesahkan bahawa tiada lagi ruang perundangan untuk mengubah sabitan dan hukuman yang telah dijatuhkan sebelum ini.
Kandungan
Individu terbabit ialah Paul Yong Choo Kiong, yang sebelum ini merupakan Exco Kerajaan Negeri Perak. Kes ini bermula daripada satu pertuduhan serius melibatkan kesalahan rogol terhadap pembantu rumahnya yang berlaku pada tahun 2019.
Sejak awal perbicaraan, kes ini melalui pelbagai peringkat mahkamah termasuk Mahkamah Sesyen, Mahkamah Tinggi, Mahkamah Rayuan dan akhirnya Mahkamah Persekutuan. Setiap keputusan menjadi tumpuan kerana implikasinya terhadap prinsip keadilan dan ketelusan sistem kehakiman negara.
Keputusan Mahkamah Persekutuan Yang Muktamad
Mahkamah Persekutuan menolak permohonan Paul Yong untuk mendapatkan kebenaran menyemak semula keputusan sabitan dan hukuman yang telah disahkan sebelum ini. Panel tiga hakim memutuskan bahawa permohonan tersebut gagal memenuhi syarat ambang yang ditetapkan oleh undang-undang.
Menurut mahkamah, semua pihak telah diberikan peluang yang adil sepanjang proses perbicaraan dan rayuan. Tiada unsur ketidakadilan atau pelanggaran hak untuk didengar yang boleh dijadikan alasan kukuh bagi membuka semula kes tersebut.
Keputusan ini mengukuhkan lagi prinsip muktamad dalam sistem perundangan, di mana sesuatu kes tidak boleh dibuka berulang kali tanpa alasan luar biasa yang benar-benar menjejaskan keadilan.
Hujah Pembelaan Dan Jawapan Pendakwaan
Pihak pembelaan berhujah bahawa berlaku salah laku keadilan apabila kenyataan tertuduh kepada polis tidak dipertimbangkan sepenuhnya semasa perbicaraan. Mereka mendakwa hak untuk didengar telah terjejas dan wajar diberi ruang semakan.
Namun pihak pendakwaan menegaskan bahawa isu-isu yang dibangkitkan itu telah pun dibicarakan secara menyeluruh di peringkat Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Persekutuan sebelum ini. Tiada perkara baharu yang boleh mengubah fakta atau undang-undang kes.
Mahkamah bersetuju dengan hujah pendakwaan bahawa membenarkan semakan tanpa asas kukuh hanya akan menjejaskan prinsip kepastian undang-undang dan menyebabkan kes tidak pernah berakhir.
Kronologi Ringkas Perjalanan Kes
Kes ini bermula apabila Paul Yong didakwa di Mahkamah Sesyen Ipoh atas satu pertuduhan merogol pembantu rumah warga Indonesia. Kejadian tersebut didakwa berlaku di kediamannya pada Julai 2019.
Perbicaraan penuh bermula pada tahun 2021 dengan ramai saksi pendakwaan dipanggil memberi keterangan, termasuk saksi terlindung. Selepas menilai semua bukti, mahkamah memerintahkan tertuduh membela diri sebelum akhirnya mensabitkan beliau bersalah.
Hukuman asal penjara 13 tahun kemudiannya dikurangkan kepada lapan tahun oleh Mahkamah Rayuan, namun sabitan dikekalkan sehingga ke peringkat Mahkamah Persekutuan.
Hukuman Penjara Dan Lokasi Tahanan
Dengan keputusan terbaharu ini, bekas ADUN Tronoh tersebut kekal menjalani hukuman penjara lapan tahun serta dua sebatan. Hukuman ini dilaksanakan selepas rayuan terakhirnya ditolak oleh mahkamah tertinggi negara.
Beliau kini menjalani hukuman di Penjara Kajang, sebuah institusi penjara utama yang menempatkan banduan bagi kes-kes berprofil tinggi dan kesalahan berat. Pelaksanaan hukuman ini selaras dengan perintah mahkamah tanpa sebarang penangguhan.
Keadaan ini menandakan berakhirnya sepenuhnya proses perundangan bagi kes tersebut dan menutup segala ruang rayuan yang masih ada.
Implikasi Terhadap Dunia Politik Dan Masyarakat
Kes ini memberi kesan besar terhadap landskap politik, khususnya dalam konteks kebertanggungjawaban pemimpin awam. Ia menjadi peringatan bahawa kedudukan dan jawatan tidak memberikan kekebalan daripada tindakan undang-undang.
Bagi masyarakat, keputusan ini memperlihatkan ketegasan sistem kehakiman dalam menangani kes jenayah serius tanpa mengira status individu. Prinsip keadilan untuk semua terus ditegakkan melalui proses undang-undang yang telus.
Kes ini juga sering dirujuk sebagai contoh bahawa mangsa jenayah berhak mendapatkan pembelaan dan keadilan walaupun berhadapan dengan individu berpengaruh.
Penutup Dan Kesimpulan Kes
Secara keseluruhan, keputusan Mahkamah Persekutuan mengesahkan bahawa bekas ADUN Tronoh Perak kekal ke penjara adalah satu keputusan muktamad yang tidak lagi boleh dicabar. Semua saluran perundangan telah digunakan sepenuhnya oleh pihak tertuduh.
Kes ini menjadi rujukan penting dalam sistem perundangan Malaysia berkaitan semakan kehakiman dan prinsip muktamad sesuatu keputusan mahkamah. Ia juga memperkukuh keyakinan orang ramai terhadap institusi kehakiman negara.
Dengan berakhirnya kes ini, tumpuan kini beralih kepada pelaksanaan hukuman serta pengajaran yang boleh diambil oleh semua pihak demi menjunjung keadilan dan kedaulatan undang-undang.
Kerajaan negeri Perak mengambil langkah drastik dalam usaha menjaga kelestarian alam sekitar dengan menguatkuasakan larangan terhadap penjualan beg plastik sekali guna bermula 1 Mac 2026. Langkah ini dilihat sebagai sebahagian daripada komitmen negeri ke arah pengurangan pencemaran plastik yang semakin membimbangkan.
Kandungan
Langkah ini juga sejajar dengan dasar hijau yang diperkenalkan bagi menggalakkan amalan mesra alam dalam kalangan masyarakat dan peniaga. Menurut kerajaan negeri, penjual akan diberikan masa penyesuaian selama enam bulan sebelum tindakan undang-undang diambil.
Tempoh Percubaan 6 Bulan Sebelum Penguatkuasaan Undang-Undang
Peniaga yang terlibat tidak akan terus dikenakan hukuman apabila larangan bermula. Sebaliknya, tempoh bertenang selama enam bulan akan diberi untuk menyesuaikan operasi perniagaan masing-masing. Ini termasuk mencari alternatif seperti penggunaan beg kitar semula atau biodegradasi.
Pengerusi Jawatankuasa Sains, Alam Sekitar dan Teknologi Hijau Negeri, Teh Kok Lim menegaskan bahawa selepas tempoh ini, sebarang penjualan beg plastik sekali guna akan dikenakan tindakan oleh pihak berkuasa tempatan (PBT).
Langkah ini adalah penting untuk memastikan pelaksanaan larangan benar-benar memberi impak positif, bukan hanya sekadar dasar atas kertas.
Kawasan Tumpuan Larangan Termasuk Lokasi Pelancongan dan Komersial
Larangan ini tidak hanya tertumpu kepada premis perniagaan seperti pasar raya dan restoran makanan segera, malah meliputi kawasan alam semula jadi dan pelancongan utama. Ini termasuk Hutan Simpan Kekal, Taman Negeri Royal Belum, Taman Negeri Pulau Sembilan serta Geopark di Lenggong dan Lembah Kinta.
Keputusan ini menggambarkan komitmen menyeluruh kerajaan negeri untuk mengawal penggunaan plastik yang memberi kesan besar kepada flora dan fauna tempatan.
Saranan Kepada Peniaga: Gunakan Alternatif Mesra Alam
Peniaga yang ingin terus menyediakan beg kepada pelanggan disarankan agar menggunakan pilihan lebih lestari seperti beg boleh guna semula atau yang diperbuat daripada bahan terbiodegradasi. Ini bukan sahaja memenuhi syarat baru, tetapi juga menyumbang kepada tanggungjawab sosial korporat.
Menurut Teh Kok Lim, “Mahu atau tidak, langkah ini perlu dilaksanakan” menunjukkan betapa seriusnya kerajaan negeri dalam memastikan perubahan ini berlaku.
Peranan Masyarakat Dalam Menjayakan Dasar Kelestarian
Selain penguatkuasaan oleh kerajaan, keberkesanan dasar ini juga bergantung kepada tahap kesedaran dan kerjasama masyarakat. Masyarakat perlu melihat larangan ini bukan sebagai beban, tetapi sebagai peluang untuk bersama-sama menyelamatkan alam sekitar.
Sokongan rakyat amat penting agar dasar ini tidak hanya terhenti pada peringkat pelaksanaan tetapi menjadi budaya harian dalam kehidupan.
Dasar Hijau Perak Sebagai Contoh Untuk Negeri Lain
Dengan pelaksanaan larangan ini, Perak berpotensi menjadi contoh terbaik kepada negeri-negeri lain dalam melaksanakan inisiatif pengurangan plastik. Perubahan mungkin sukar pada awalnya, namun hasil jangka panjangnya pasti memberi kesan besar kepada alam sekitar.
Kesedaran bersama dan sokongan semua pihak akan menjadikan dasar ini satu kejayaan yang boleh dicontohi.
Kerajaan negeri Perak, bersama Lembaga Kemajuan Ikan Malaysia (LKIM) Perak, telah mengumumkan inisiatif besar-besaran menjayakan lebih 1,000 siri Jualan Sejahtera Rakyat Ikan Murah di seluruh negeri sepanjang tahun 2026. Program ini dilancarkan sebagai satu langkah strategik untuk membantu masyarakat mendapatkan bekalan ikan pada harga lebih rendah dari pasaran semasa.
Kandungan
Menerusi sidang media yang diadakan di Ipoh, Pengerusi Jawatankuasa Pembangunan Luar Bandar, Pertanian dan Industri Makanan Perak, Datuk Mohd. Zolkafly Harun menjelaskan bahawa aktiviti jualan ini bukan sahaja berskala besar, tetapi juga memberi fokus kepada kawasan luar bandar yang jarang mendapat akses kepada harga ikan yang lebih berpatutan.
Jualan ini dijangka memberi impak kepada kos sara hidup rakyat terutama dalam situasi harga barangan yang tidak menentu, dengan menyediakan bekalan ikan yang mencukupi dan berkualiti pada kos yang lebih rendah.
Skop Jualan dan Lokasi Terlibat
Program ini mensasarkan pelaksanaan di 12 daerah di Perak, yang merangkumi tapak jualan tetap serta operasi bergerak. Setiap daerah akan mempunyai lima lokasi tapak kekal, selain aktiviti jualan melalui motosikal roda tiga dan lori bagi menjangkau komuniti lebih luas.
Pendekatan dua hala ini direka supaya rakyat di kawasan pedalaman dan bandar dapat menikmati harga rendah tanpa perlu menempuh perjalanan jauh. Keberkesanan lokasi jualan juga dirangka bersama pihak berkuasa tempatan (PBT) dan Pejabat Daerah dan Tanah bagi memastikan setiap tapak dipilih berdasarkan kemudahan, keselamatan, dan kesenangan trafik.
Harga Diskaun Untuk Pelbagai Spesies Ikan
Salah satu tarikan utama program ini ialah potongan harga sehingga 20% ke atas pelbagai spesies ikan. Harga jualan yang lebih rendah ini menawarkan pilihan menarik kepada pembeli:
Ikan kembung: turun dari RM17 kepada RM13.60 sekilogram
Ikan merah: turun dari RM45 kepada RM36 sekilogram
Ikan siakap: turun dari RM20.50 kepada RM16.40 sekilogram
Ikan jenahak: turun dari RM45 kepada RM36 sekilogram
Udang & sotong: dari RM35 kepada RM28 sekilogram
Kerang: dari RM18 kepada RM14.40 sekilogram
Harga ini dirancang berdasarkan permintaan setempat supaya lebih selaras dengan kemampuan pembeli di setiap kawasan.
Penyertaan Peniaga Tempatan dan Mobiliti Jualan
Walaupun jualan ikan murah ini disusun teratur dan tidak akan dijalankan di kawasan berdekatan pasar sedia ada, kerajaan negeri mengalu-alukan peniaga tempatan untuk turut serta. Objektifnya bukan untuk menggugat perniagaan sedia ada, tetapi memperluaskan peluang perniagaan sambil memberi manfaat kepada komuniti.
Program ini juga merangkumi jualan selepas solat Jumaat di kawasan masjid, tertakluk kepada infrastruktur setempat dan kelulusan pihak berkuasa, supaya ia memberi kemudahan kepada para pembeli yang beragama Islam.
Jaminan Bekalan dan Tiada Had Pembelian
Menurut Pengarah LKIM Perak, Ahmad Zulkifli Ismail, bekalan ikan untuk program ini mencukupi sepanjang tahun ini. Program jualan telah pun bermula sejak Oktober lalu dan pelancaran rasminya dijadualkan pada Februari ini di Sungai Siput. Lebih menarik lagi, tiada had pembelian ditetapkan, memberi ruang kepada pengguna membeli mengikut keperluan mereka.
Ini menunjukkan komitmen pihak penganjur untuk memastikan bekalan ikan mencukupi serta dapat dinikmati oleh setiap lapisan masyarakat tanpa sekatan pembelian yang ketat.
Impak Positif Kepada Komuniti
Inisiatif ini dijangka memberi impak positif bukan sahaja dari segi kos sara hidup tetapi juga memperkukuh ekonomi setempat. Dengan harga ikan yang lebih berpatutan, keluarga berpendapatan rendah dan sederhana dapat merancang perbelanjaan harian dengan lebih bijak.
Usaha ini juga memberi sinergi antara kerajaan negeri, agensi persekutuan seperti LKIM, dan komuniti setempat dalam memastikan sumber protein berkualiti boleh diakses oleh semua lapisan masyarakat.
Filem senyap Living in Fear Everyday (LIFE) hasil karya anak muda kelahiran Ipoh, Justin Franz, mencipta sejarah tersendiri apabila menerima pelbagai pengiktirafan antarabangsa. Dengan bajet tidak sampai RM1,000, filem ini membuktikan bahawa keikhlasan dan semangat dalam berkarya mampu menembusi sempadan dunia perfileman profesional.
Kandungan
LIFE telah menembusi pelbagai festival filem berprestij termasuk Lift-Off First Time Filmmakers Sessions (United Kingdom), NanoCon International Film Festival (Amerika Syarikat) dan Southeast Asia International Film Festival (Thailand). Tambah membanggakan, filem ini turut menerima pengiktirafan daripada Toronto Global Film Festival (Kanada) dan Golden Lion International Film Festival (India).
Pengarahnya, Justin Franz, dinobatkan sebagai Pengarah Pendatang Baharu Terbaik di GLIFF India, satu pencapaian besar yang meletakkan nama Malaysia di pentas antarabangsa.
Filem Bajet Rendah Dengan Nilai Tinggi
Di sebalik kejayaan tersebut, LIFE hanya dihasilkan dengan bajet kurang RM1,000 menggunakan peralatan peribadi seperti kamera, telefon pintar, dron dan perisian suntingan asas. Justin Franz bersama pengarah fotografi, Suran Hassan, berjaya merealisasikan visi kreatif ini tanpa bantuan produksi besar.
Menurut Franz, filem ini lahir daripada keinginan untuk menyampaikan mesej kemanusiaan secara jujur. Kejayaan LIFE membuktikan bahawa bajet bukan halangan untuk menghasilkan karya berkualiti yang menyentuh hati penonton di seluruh dunia.
Beliau turut menegaskan bahawa projek kecil seperti ini membuktikan potensi besar filem senyap dari Malaysia untuk mendapat tempat di mata dunia jika disertai dengan semangat dan dedikasi tinggi.
Inspirasi Daripada Pengalaman Peribadi
Inspirasi LIFE datang daripada pengalaman peribadi yang membuka mata Justin Franz tentang makna empati dan kemanusiaan. Beliau berkongsi bahawa detik itu berlaku ketika sedang makan tengah hari bersama isteri dan anak perempuannya, lalu membuatkan beliau menilai semula nilai belas kasihan dalam kehidupan moden.
Franz percaya bahawa kesunyian kadangkala berbicara lebih kuat daripada kata-kata. Justeru, LIFE dihasilkan sebagai filem senyap yang membiarkan visual dan bunyi menceritakan emosi tanpa sebarang dialog.
Menurutnya, karya ini juga menggambarkan bagaimana tindakan kecil seperti mengambil berat terhadap orang lain mampu membawa perubahan besar dalam kehidupan.
Bahasa Visual Sebagai Teras Penceritaan
Sebagai filem senyap, LIFE bergantung sepenuhnya pada visual, cahaya, pergerakan dan muzik untuk menyampaikan cerita. Franz menjelaskan bahawa beliau ingin meneroka cara bagaimana emosi dan kemanusiaan boleh dihidupkan tanpa sebarang kata.
Beliau banyak terinspirasi oleh pengarah tersohor seperti Martin Scorsese, Quentin Tarantino, Kamal Haasan serta pengarah tempatan, Sun-J Perumal. Selain itu, filem moden seperti Drive, La La Land dan Blade Runner 2049 turut mempengaruhi pendekatan visual dan emosi dalam LIFE.
Karya ini menonjolkan sinematografi yang kuat dan penceritaan yang perlahan tetapi penuh makna, menjadikannya karya yang berbeza daripada kebiasaan filem pendek Malaysia.
Cabaran Pembikinan Filem Indie
Franz mengakui bahawa antara cabaran utama dalam menghasilkan LIFE ialah kekangan bajet dan sumber manusia. Sebagai pembikin filem baharu, beliau mendapati sistem dana filem sedia ada tidak memberi ruang kepada pengkarya muda kerana syarat permohonan memerlukan pengalaman terdahulu.
Namun, kekangan itu tidak mematahkan semangatnya. Dengan sumber terhad, beliau membuktikan bahawa keberanian dan kreativiti mampu mengatasi halangan. Katanya, ramai pembikin muda terhalang oleh sistem yang tidak memberi peluang, sedangkan potensi mereka sangat besar untuk mengangkat nama negara.
Franz menegaskan bahawa kejayaan LIFE menjadi bukti bahawa karya jujur dan tulus hati tetap mampu mendapat tempat walaupun tanpa sokongan besar.
Harapan Untuk Industri Filem Malaysia
Melihat kepada sambutan dan pengiktirafan yang diterima, Franz berharap kejayaan LIFE dapat membuka lebih banyak peluang untuk pembikin filem indie Malaysia. Beliau menyeru agar industri filem tempatan lebih terbuka terhadap idea baharu serta memberi ruang kepada pembikin muda untuk berkarya.
Beliau turut menekankan pentingnya kolaborasi antara arus perdana dan pembikin bebas supaya ekosistem filem Malaysia menjadi lebih inklusif, kreatif dan seimbang. Kejayaan LIFE menjadi tanda bahawa filem kecil dengan mesej besar boleh memberi impak luar biasa jika diberi peluang.
Filem ini dibintangi oleh Ken Thayalan, Elli Famira, Max Gaudachon dan Aairenee Zarina yang bukan pelakon profesional, namun berjaya menzahirkan emosi tulen dan semula jadi yang memikat hati penonton.
Kesimpulan
Living in Fear Everyday (LIFE) bukan sekadar filem senyap, tetapi kisah inspirasi tentang keberanian dan ketulusan dalam berkarya. Justin Franz membuktikan bahawa bajet rendah tidak bermaksud kualiti rendah, dan kejayaan besar boleh lahir daripada usaha kecil yang dilakukan dengan sepenuh hati.
Karya ini menjadi bukti bahawa Malaysia memiliki bakat muda yang mampu membawa nama negara ke persada dunia, sekali gus membakar semangat generasi baharu untuk terus berkarya dan percaya pada kekuatan idea sendiri.
Di kawasan pedalaman sekitar Tasik Banding, Gerik, negeri Perak, cabaran untuk mendapatkan akses pendidikan formal adalah nyata bagi komuniti Orang Asli. Murid‑murid sering menghadapi perjalanan jauh merentasi darat dan air untuk sampai ke sekolah berhampiran, yang boleh menyukarkan kehadiran berterusan. Menyedari situasi ini, Kementerian Pendidikan Malaysia (KPM) tampil dengan pendekatan baharu bagi menjangkau murid‑murid yang terpinggir dari segi akses. Inisiatif tersebut ialah mewujudkan sekolah terapung yang pertama di negara ini bagi komuniti pedalaman sekitar tasik, sebagai satu langkah inovatif untuk mengurangkan jurang pendidikan.
Kandungan
Model sekolah terapung ini telah mula beroperasi sejak 13 Oktober 2025 untuk mengatasi halangan logistik dan jarak yang sebelumnya menghalang proses pembelajaran bagi pelajar Orang Asli di kawasan tasik. Dengan mewujudkan kelas yang lebih dekat dengan tempat tinggal mereka, inisiatif ini bukan saja meningkatkan peluang kehadiran ke sekolah, tetapi juga memberikannya suasana yang lebih kondusif dan relevan dengan persekitaran murid‑murid. Pendekatan ini menggambarkan bahawa pendidikan boleh direka ulang supaya sesuai dengan realiti komuniti luar bandar dan pedalaman, dan bukan semata‑mata mengharapkan murid untuk menyesuaikan diri kepada sistem konvensional sahaja.
Sekolah terapung ini menandakan komitmen kuat dari KPM dan pihak berkepentingan yang lain untuk memastikan bahawa hak pendidikan murid Orang Asli di kawasan luar bandar tidak terabai. Projek ini juga menjadi petanda bahawa model pendidikan fleksibel dan inklusif boleh menjadi realiti di Malaysia, dan ia mungkin membuka laluan kepada pendekatan serupa di kawasan pedalaman lain yang menghadapi cabaran sama.
Konsep dan Pelaksanaan Sekolah Terapung
Sekolah terapung pertama di Malaysia ini beroperasi di Tasik Banding dan kawasan sekitar Tasik Temenggor dan mensasarkan murid‑murid dari tiga kampung Orang Asli sekitar tasik: Kampung Charuk Bus, Tebang dan Chiong. Berdasarkan maklumat rasmi, pada pelancarannya ia kira-kira 47 hingga 48 murid berumur antara 6 hingga 16 tahun. Pengajaran dijalankan tiga hari dalam seminggu iaitu Isnin hingga Rabu, dengan dua guru yang ditugaskan daripada Sekolah Menengah Kebangsaan RPS Kemar K11 sebagai tenaga pengajar yang memulakan kelas tersebut. Bagi memastikan kaedah pengajaran yang sesuai, sesi pembelajaran dibahagikan kepada dua kumpulan mengikut peringkat umur supaya bahan dan pendekatan boleh diadaptasi mengikut keperluan murid‑murid yang berbeza tahap keupayaannya.
Struktur sekolah terapung ini bukan hanya dari segi lokasi fizikalnya yang unik, tetapi juga dari segi adaptasi pedagogi yang diberi perhatian khusus. Guru‑guru terlibat telah dilatih untuk menghadapi realiti pembelajaran luar bandar dan keperluan khas murid Orang Asli yang mungkin kurang pernah menghadiri sekolah secara konsisten. Pelaksanaan model ini memerlukan kerjasama antara KPM, pihak sekolah, komuniti dan agensi‑agensi lain supaya logistik, keselamatan dan pengurusan kelas terapung berjalan lancar. Ini memastikan bahawa murid‑murid bukan sahaja boleh menghadiri kelas tetapi juga menerima pengajaran yang berkualiti.
Pelaksanaan projek ini juga dikira sebagai satu langkah percubaan yang penting untuk menentukan keberkesanan model sekolah terapung dalam konteks komuniti pedalaman Malaysia. Jika model ini menunjukkan hasil yang positif, ia berpotensi diperluaskan ke kawasan‑kawasan lain yang menghadapi halangan akses pendidikan yang serupa. Dengan pendekatan proaktif ini, pendidikan luar bandar tidak lagi dilihat sebagai pelengkap sahaja, tetapi sebagai keutamaan yang perlu diberi ruang dan perhatian yang sewajarnya.
Pengalaman Guru dan Suasana Pembelajaran
Guru‑guru yang telah ditempatkan di sekolah terapung di Tasik Banding melaporkan bahawa suasana pembelajaran telah berubah menjadi lebih mesra murid dan komuniti. Mereka telah menjalani latihan khas untuk menyesuaikan pengajaran kepada murid‑murid yang mempunyai latar belakang dan pengalaman sekolah yang sangat berbeza. Dalam kelas terapung tersebut, guru‑guru turut menggunakan aktiviti yang lebih interaktif dan menyeronokkan seperti nyanyian, bercerita dan pembelajaran secara hands‑on supaya murid merasa selesa dan teruja untuk sekolah. Ini penting kerana banyak murid pendalaman mungkin kurang terdedah kepada rutin pembelajaran formal seawal usia kecil.
Persekitaran yang dekat dengan rumah dan komuniti juga dilihat memberi kesan positif terhadap kehadiran murid‑murid ke sekolah. Sebagai contoh, seorang pelajar dari Kampung Charuk Bus meluahkan rasa gembira kerana akhirnya dapat belajar di tempat yang lebih dekat dengan keluarga dan rakan‑rakan. Suasana yang lebih dekat dengan kehidupan sehari‑hari mereka menjadikan proses pembelajaran tidak terbeban dengan perjalanan jauh dan rasa asing. Guru‑guru pula mengakui bahawa melalui pendekatan yang lebih relevan dengan latar belakang murid, mereka dapat membina minat serta disiplin yang lebih tinggi dalam kalangan pelajar.
Walau bagaimanapun realiti pelaksanaan di lapangan masih memerlukan penyesuaian berterusan. Walaupun model ini menunjukkan hasil awal yang menjanjikan, cabaran seperti pelbagai tahap kemampuan murid dan kekangan fasiliti masih wujud. Guru‑guru perlu menyediakan bahan pengajaran yang sangat fleksibel agar sesuai untuk murid yang sangat muda dan yang lebih besar dalam satu kelas atau kumpulan yang sama. Namun begitu, dengan sokongan komuniti dan penglibatan aktif ibu bapa serta pihak berkuasa, pengalaman pembelajaran di sekolah terapung ini semakin mendapat sambutan positif dan harapan untuk berkembang.
Manfaat kepada Komuniti dan Impak Jangka Panjang
Dengan hadirnya sekolah terapung di Tasik Banding, komuniti Orang Asli di kawasan pedalaman memperoleh akses pendidikan yang lebih dekat dan mesra. Murid‑murid tidak lagi perlu berdepan perjalanan jauh yang memakan masa dan tenaga, yang sebelum ini sering menjadi punca kehadiran rendah atau pengabaian sekolah. Kehadiran sekolah dalam komuniti membantu membina rasa bahawa pendidikan adalah sesuatu yang lebih dekat dan boleh dicapai oleh semua. Ibu bapa dan ahli komuniti juga mula melihat pendidikan sebagai peluang sebenar dan bukan seperti sesuatu yang jauh atau luar jangkauan.
Dari segi motivasi dan semangat belajar, perubahan ini memberi kesan yang positif. Murid‑murid yang sebelum ini sukar hadir atau sekolah secara tidak konsisten kini mempunyai alasan yang lebih kukuh untuk hadir setiap hari kerana sekolah berada dalam persekitaran yang mereka kenali dan selesa. Ini membantu mengurangkan halangan‑halangan seperti kos pengangkutan, masa perjalanan dan faktor keluarga yang sering menggugat kehadiran. Di samping itu, model ini memberikan simbolik yang kuat bahawa kerajaan dan masyarakat menghargai pendidikan untuk semua golongan, termasuk yang tinggal di lokasi terpencil.
Untuk jangka panjang, keberhasilan model sekolah terapung ini di Tasik Banding berpotensi menjadi contoh bagi kawasan lain yang mempunyai ciri geografi dan sosial yang sama. Sekiranya model ini terus berkembang dan diperkukuh, ia bukan sahaja memberi manfaat kepada satu komuniti tetapi boleh membuka laluan kepada pendekatan pendidikan luar bandar yang lebih inklusif dan fleksibel di seluruh negara. Dengan sokongan yang berterusan dari pihak kerajaan, sekolah, komuniti dan pihak swasta, impaknya boleh melangkaui hanya akses ia boleh membangkitkan aspirasi generasi muda di pedalaman untuk meraih ilmu dan menyumbang kepada masyarakat mereka.
Cabaran Pelaksanaan dan Kelestarian
Walaupun sekolah terapung ini membawa banyak manfaat, perjalanan pelaksanaannya tidak bebas daripada cabaran. Salah satu cabaran utama ialah perbezaan tahap kemahiran dan penguasaan murid‑murid yang berbeza umur dan latar belakang. Guru‑guru perlu berpaksikan fleksibiliti dalam reka bentuk pengajaran supaya setiap murid walaupun dengan pengalaman sekolah yang kecil dapat mengikuti pelajaran. Logistik untuk memastikan sekolah terapung ini sentiasa beroperasi dengan selamat dan lancar juga memerlukan perhatian dari aspek keselamatan air, kemudahan asas dan pengangkutan bagi guru dan murid.
Kemudian, kekangan fasiliti seperti bahan pengajaran, peralatan teknologi dan penyelenggaraan kelas terapung di kawasan pedalaman turut menjadi cabaran. Dalam suasana di mana akses rangkaian dan sumber mungkin terhad, pengajaran perlu dioptimumkan dengan cara kreatif dan kolaboratif dengan komuniti. Kesinambungan model ini juga bergantung kepada sokongan masyarakat setempat, kesediaan guru untuk berkhidmat dalam lokasi terpencil, dan kerjasama antara pelbagai pihak seperti kerajaan, sekolah dan komuniti Orang Asli.
Akhirnya, agar model ini dapat dikekalkan dan diperluas, kajian dan penilaian berterusan perlu dilakukan bagi melihat keberkesanan, kos, dan kebolehskalaan projek. Jika semua aspek ini dapat ditangani dengan baik, maka sekolah terapung tidak hanya akan menjadi inisiatif sementara tetapi sebahagian daripada penyelesaian sistemik pendidikan luar bandar di Malaysia. Dengan pengurusan yang baik, model ini berpotensi melahirkan impak jangka panjang yang nyata dalam memperkukuh asas pendidikan untuk masyarakat pedalaman.
Harapan dan Kesimpulan
Sekolah terapung di Tasik Banding bukan sahaja satu projek fizikal yang unik tetapi satu simbol bahawa pendidikan adalah hak semua, tidak kira di mana mereka tinggal. Inisiatif ini menunjukkan bahawa dengan keberanian dan kreativiti, kita boleh memindahkan paradigma bagaimana pendidikan disampaikan bukan sekadar melalui bangunan sekolah di kawasan bandar tetapi juga menerusi model yang direka khas untuk komuniti pedalaman. Ia mengingatkan kita bahawa inovasi dalam pendidikan perlu disesuaikan dengan realiti dan keperluan murid.
Keberhasilan awal model ini memberi harapan bahawa lebih banyak anak‑anak Orang Asli akan mendapat akses yang setara kepada pembelajaran berkualiti, sambil kekal dekat dengan keluarga dan komuniti mereka. Jika sokongan dikekalkan dan model terus diperbaiki berdasarkan maklum balas dan hasil, ia boleh berkembang ke kawasan‑kawasan lain yang mempunyai cabaran serupa. Masa depan pendidikan luar bandar di Malaysia mungkin akan berubah dengan model seperti ini membentuk satu generasi yang lebih berdaya maju dan berilmu.
Akhir kata, model sekolah terapung di Tasik Banding memberikan mesej bahawa tiada siapa yang harus tercicir daripada pendidikan kerana larangan geografi atau kekurangan kemudahan. Dengan sinergi antara guru, komuniti, keluarga dan kerajaan, peluang untuk mencapai pendidikan yang inklusif dan berkualiti menjadi lebih nyata untuk semua.
Nama bandar Ipoh yang kita kenali hari ini sebenarnya berpunca daripada sejenis tumbuhan yang jarang disebut, tetapi sarat dengan sejarah dan simbolik: pokok Ipoh. Dikenali dalam dunia botani sebagai Antiaris toxicaria, tumbuhan ini mempunyai getah yang sangat beracun dan pernah digunakan oleh masyarakat Orang Asli untuk berburu.
Kandungan
Asal usul nama ini menunjukkan betapa eratnya hubungan antara manusia dengan alam sekitar. Dalam landskap sejarah dan budaya tempatan, pokok ini bukan hanya sekadar flora liar, tetapi turut menjadi identiti geografi bagi kawasan yang kini membangun pesat sebagai bandar moden.
Artikel ini akan mengupas asal usul nama bandar Ipoh, ciri pokok ini, kegunaannya dalam masyarakat tradisional, dan mengapa ia begitu penting dalam memahami sejarah serta identiti Perak.
Ciri Botani Pokok Ipoh
Pokok Ipoh ialah sejenis pokok besar yang boleh membesar hingga melebihi lima puluh meter tinggi. Daunnya berbentuk oblong dengan urat jelas dan permukaan kasar. Ia mempunyai akar banir besar dan tumbuh subur di hutan hujan tropika tanah rendah.
Buah pokok Ipoh kecil dan berbentuk pir, berubah warna daripada merah kepada kehitaman apabila matang. Bunga jantan dan betina pula terdapat pada pokok yang sama, menjadikannya bersifat monoecious dan sesuai dengan iklim tropika.
Yang paling ketara ialah getah putihnya. Apabila batang dipotong, keluar cecair putih seperti susu yang mengandungi bahan toksik kuat, iaitu sejenis glikosid jantung yang sangat berbahaya jika terkena manusia.
Getah Beracun dan Kegunaan Tradisional
Getah pokok Ipoh mengandungi bahan toksik seperti a-antiarin dan b-antiarin. Ia sangat berbahaya kerana boleh melumpuhkan sistem saraf dan menyebabkan kegagalan jantung jika terkena pada tubuh manusia.
Namun dalam kalangan masyarakat Orang Asli, getah ini digunakan secara bijak dan berhati-hati. Ia dicalit pada hujung anak panah atau sumpit untuk memburu binatang di hutan dan membantu dalam kelangsungan hidup harian.
Kegunaan ini menunjukkan betapa tinggi nilai etnobotani pokok ini. Ia bukan sahaja sebagai tumbuhan biasa, tetapi sebagai alat survival tradisional yang diwarisi turun-temurun dan mencerminkan kecekapan masyarakat dahulu dalam memahami alam.
Asal Nama Bandar Ipoh
Menurut sejarah tempatan, nama Ipoh berasal daripada pokok ini yang tumbuh dengan banyak di sepanjang Lembah Kinta. Kawasan itu merupakan lokasi awal penempatan sebelum bandar moden terbentuk pada era penjajahan British.
Sebutannya dipercayai datang dari istilah tempatan seperti ipuh atau upas yang merujuk kepada pokok tersebut. Perkataan itu kemudiannya berubah menjadi Ipoh dan digunakan sebagai penanda tempat oleh komuniti setempat.
Kaitan nama bandar dengan tumbuhan ini menunjukkan bagaimana unsur alam dijadikan identiti. Ia menandakan hubungan erat antara manusia dan persekitaran sejak zaman awal penempatan dan kekal dalam memori kolektif hingga kini.
Kepentingan Budaya dan Simbolik
Pokok Ipoh tidak hanya penting dalam sejarah nama bandar, tetapi juga membawa makna budaya yang mendalam. Ia melambangkan kebergantungan masyarakat tradisional kepada alam untuk kelangsungan hidup mereka.
Getahnya yang beracun menunjukkan sifat alam yang seimbang. Ia boleh memudaratkan jika disalah guna, tetapi menjadi alat penting jika dimanfaatkan dengan ilmu dan kebijaksanaan generasi terdahulu.
Pokok ini menjadi simbol bahawa dalam kekayaan alam, tersimpan pelbagai hikmah dan bahaya yang perlu difahami dan dihormati. Ia mengingatkan kita agar menghargai sumber asli yang menjadi warisan bersama.
Ancaman dan Pemuliharaan
Pokok Ipoh kini semakin sukar dijumpai secara liar kerana pembangunan dan penebangan hutan yang berleluasa. Keadaan ini menjejaskan kelestarian spesies dan peranannya dalam ekosistem tropika Malaysia.
Disebabkan sifat beracunnya, ia juga tidak banyak ditanam di kawasan awam. Namun, ada usaha tertentu oleh institusi botani dan pendidikan untuk mengekalkan spesies ini dalam bentuk konservasi.
Pemuliharaan secara terancang penting agar generasi akan datang dapat melihat sendiri pokok yang menjadi asal nama bandar mereka. Ini termasuk pendidikan awam, penanaman semula dan pemulihan habitat.
Pokok Ipoh Dalam Sejarah Bandar Ipoh
Pokok Ipoh pernah menjadi simbol penting di tengah bandar dan ditanam berhadapan Stesen Keretapi Tanah Melayu Ipoh. Pokok tersebut telah tumbang pada 28 April 2017 akibat hujan lebat dan angin kencang, selepas berdiri selama tiga puluh tujuh tahun sejak ditanam pada 18 Januari 1980 oleh Menteri Besar Perak ketika itu, Wan Mohamed Wan Teh.
Kejadian itu mendapat perhatian ramai kerana ia bukan sekadar kehilangan fizikal, tetapi turut menyentuh nilai sentimental kepada warga Ipoh. Pokok tersebut pernah menjadi lokasi bergambar, rujukan sejarah, dan lambang warisan asli bandar tersebut.
Sebagai langkah pemulihan, satu anak pokok Ipoh telah ditanam semula di lokasi yang sama pada 21 Februari 2018 oleh Menteri Besar ketika itu, Zambry Abd. Kadir. Usaha ini menunjukkan komitmen kerajaan negeri dan masyarakat untuk memelihara warisan alam dan meneruskan simbolik asal nama bandar Ipoh kepada generasi masa hadapan.
Kesimpulan
Pokok Ipoh bukan hanya tumbuhan beracun di hutan tropika, tetapi juga warisan hidup yang menjadi sumber nama salah satu bandar utama di Malaysia. Ia membawa bersama cerita tentang hubungan manusia dengan alam, pengetahuan tradisional, dan nilai budaya yang tidak ternilai.
Mengenali pokok ini ialah satu langkah untuk menghargai warisan tempatan dan memahami bahawa di sebalik nama Ipoh, tersembunyi sejarah alam yang begitu unik. Warisan ini patut dipelihara dan dijadikan sumber inspirasi kepada generasi akan datang.
Dengan memahami sejarah asal nama bandar melalui pokok ini, kita belajar bahawa alam bukan sekadar latar kepada kehidupan, tetapi turut mencorakkan identiti dan perjalanan sesebuah masyarakat.
Projek infrastruktur Jambatan Bagan Datuk ke Kampung Sejagop telah meraih pengiktirafan di peringkat antarabangsa apabila memperoleh tempat kedua dalam kategori jalan komuniti pada majlis anugerah sebahagian daripada persidangan Road Engineering Association of Asia and Australasia (REAAA) di Korea Selatan. Kemenangan ini bukan sekadar simbol kecemerlangan teknikal, tetapi juga menggambarkan komitmen untuk membangunkan infrastruktur yang sebenar benar memberi manfaat kepada masyarakat setempat.
Dalam konteks pembangunan negara, apabila sebuah projek jalan atau jambatan bukan hanya memenuhi keperluan logistik tetapi turut mengambil kira aspek sosial dan alam sekitar, ia mencetus satu model yang boleh ditiru. Projek ini juga menepati elemen kelestarian selain sekadar pembinaan fizikal.
Kandungan
Bagi penduduk tempatan di daerah Hilir Perak dan Perak Tengah, jambatan ini membawa transformasi daripada perjalanan lebih satu jam kepada hanya beberapa minit. Impak sebegini memainkan peranan penting dalam memperkukuh ekonomi setempat dan meningkatkan kualiti hidup.
Kepentingan kepada Komuniti
Jambatan tersebut menghubungkan dua daerah utama dalam negeri Perak iaitu Hilir Perak dan Perak Tengah yang sebelum pembinaan harus menempuh jarak lebih 67 km dan mengambil masa lebih satu jam. Selepas projek ini, jarak itu dikurangkan kepada hanya sekitar 10 km dengan tempoh perjalanan kira kira tujuh minit sahaja.
Dengan pengurangan jarak dan masa perjalanan itu, akses penduduk untuk ke tempat kerja, perkhidmatan asas dan pasar tempatan menjadi lebih efisien. Perhubungan yang lebih baik juga bermakna peluang ekonomi boleh diperluas apabila perniagaan kecil dan pertanian tempatan mendapat manfaat daripada pengangkutan yang lebih pantas dan kos yang lebih rendah.
Dari segi sosial, perhubungan yang lebih rapat antara kampung dan pusat daerah membantu memperkukuh interaksi komuniti, memudahkan aktiviti harian seperti pendidikan, kesihatan dan urusan kerajaan. Ia bukan sekadar jalan fizikal tetapi jalan menuju kemajuan komuniti.
Reka Bentuk dan Kejuruteraan
Menurut laporan, jambatan menggunakan sistem integral dengan laluan bawah khas (box culvert) bagi memastikan penduduk sekitar dapat terus berhubung tanpa gangguan. Ia juga dilengkapi lampu navigasi untuk memastikan keselamatan kapal dan bot yang melalui kawasan tersebut.
Reka bentuk projek turut mengambil kira faktor tanah gambut dan keadaan pesisir untuk memastikan kelestarian jangka panjang serta ketahanan struktur terhadap perubahan iklim dan keadaan tanah sekitarnya.
Projek ini dilaporkan menelan belanja sekitar RM446.9 juta dan memiliki panjang keseluruhan dianggarkan kira kira 10.2 kilometer, dengan kira kira 1.5 kilometer merentasi laluan air. Ukuran ini menjadikannya antara projek infrastruktur jalan yang signifikan dari segi skala dan cabaran teknikal.
Aspek aspek ini menunjukkan bahawa projek bukan sekadar membina jalan paling mudah, tetapi mengintegrasikan kejuruteraan, alam sekitar dan kesinambungan sosial iaitu satu pendekatan yang semakin penting di era pembangunan mampan.
Pengiktirafan Antarabangsa
Anugerah yang diperoleh di persidangan REAAA yang berlangsung dari 27 Oktober hingga 1 November 2025 membabitkan penyertaan pakar kejuruteraan jalan raya dari lebih 30 negara termasuk Jepun, Australia, New Zealand dan Korea Selatan.
Kemenangan ini memberi mesej bahawa Malaysia sudah berada di landasan yang tepat dalam menghasilkan projek infrastruktur berkualiti yang bukan sahaja memenuhi standard teknikal tetapi turut diiktiraf secara antarabangsa. Menteri Kerja Raya Alexander Nanta Linggi menerima anugerah tersebut bagi pihak negara.
Di peringkat nasional, ini membangkitkan keyakinan pelabur dan pihak berkepentingan bahawa projek infrastruktur di Malaysia boleh bersaing dengan rakan serantau. Ia juga menjadi medan pembelajaran untuk projek projek masa hadapan agar lebih menitikberatkan elemen komuniti dan alam sekitar.
Manfaat Ekonomi dan Sosial
Dengan pembinaan jambatan ini, penduduk tempatan mendapat akses lebih baik kepada pusat perkhidmatan seperti hospital, sekolah dan pasar sekaligus meningkatkan taraf hidup mereka. Selain itu, kos logistik sudah pasti berkurang kerana perjalanan yang lebih singkat dan lancar.
Pengurangan jarak dan masa perjalanan membantu pengusaha kecil kecilan di kampung untuk mengangkut hasil mereka ke pasaran dengan lebih ekonomikal. Ini boleh membuka ruang ekonomi baru sama ada dalam sektor pertanian, perikanan atau pelancongan alternatif.
Hubungan yang lebih baik antara kampung dan kawasan pusat juga meningkatkan rasa kekitaan dan pembangunan komuniti. Apabila projek seperti ini berjaya, penduduk tempatan lebih yakin bahawa pembangunan mereka diambil kira dalam perancangan negara.
Pelajaran untuk Masa Hadapan
Projek ini menggambarkan bahawa elemen teknikal semata mata tidak mencukupi. Pendekatan holistik yang menggabungkan kejuruteraan, alam sekitar dan impak sosial membawa kepada kejayaan. Penggunaan sistem box culvert, lampu navigasi dan reka bentuk yang peka kepada keadaan tanah gambut adalah contoh perancangan teliti.
Bagi pembuat dasar dan jurutera, ia memberi pengajaran bahawa apabila projek lebih inklusif kepada komuniti serta mengambil kira faktor alam sekitar, hasilnya boleh jadi lebih bermakna dan diiktiraf di peringkat global.
Tambahan pula, apabila sebuah projek mendapat anugerah antarabangsa, ia bukan sahaja memberi penghormatan tetapi menjadi simbol kebanggaan negara yang seterusnya boleh meningkatkan kepercayaan pihak pelabur dan masyarakat terhadap projek infrastruktur masa depan.
Kesimpulan
Jambatan Bagan Datuk ke Kampung Sejagop bukan sekadar pembinaan fizikal. Ia adalah jambatan kepada kemajuan komuniti, kualiti hidup dan kebanggaan negara. Pengiktirafan dari persidangan REAAA menunjukkan bahawa Malaysia boleh menghasilkan projek infrastruktur setanding antarabangsa apabila pendekatannya menyeluruh.
Dengan pelajaran yang diperoleh daripada projek ini, diharap projek projek lain di seluruh negara akan mengambil pendekatan yang sama, mengutamakan akses komuniti, kelestarian alam sekitar dan ketahanan teknikal. Hanya melalui gabungan semua elemen inilah pembangunan sebenar dan mampan dapat dicapai.
Di kawasan Hulu Perak terdapat dua puncak yang berdiri megah berhampiran pekan Gerik iaitu Gunung Kenderong dan Gunung Kerunai. Kedua dua puncak ini kelihatan seolah olah dua figura manusia yang berdiri bersebelahan namun berpaling arah. Penglihatan ini menarik perhatian pendaki dan penggemar alam semula jadi serta menjadi ikon visual bagi daerah Gerik apabila cuaca cerah.
Kandungan
Gunung Kenderong dilaporkan mempunyai ketinggian sekitar 1223 meter daripada aras laut. Sementara itu Gunung Kerunai dinyatakan sekitar 1000 meter daripada aras laut. Walaupun dihadapkan pada data geografi yang sahih cerita yang diwarisi masyarakat tempatan menambah lapisan makna kepada kedua gunung ini yang bukan sekadar geologi tetapi juga warisan budaya.
Ia menggambarkan hubungan manusia dengan alam serta nilai nilai penghormatan dan keseimbangan yang dijunjung tinggi oleh komuniti setempat.
Dua Beradik Yang Rapat Kemudian Terpisah
Menurut tradisi lisan komuniti Orang Asli suku Temiar di kawasan Hulu Perak dahulu kala terdapat dua orang adik beradik lelaki yang tinggal di pedalaman sungai dan hutan. Kehidupan mereka dilukis sebagai sangat rapat berburu bersama menelusuri hutan dan hidup dalam suasana penuh kedamaian dan kekitaan. Hubungan itu menjadikan mereka sebagai pasangan serasi dalam menjalani rutin harian di alam rimba.
Namun akhirnya perselisihan mula terjadi antara mereka. Ada yang menyebut punca adalah perebutan kawasan berburu manakala versi lain menceritakan persaingan cinta terhadap gadis yang sama. Pertelingkahan itu menghasilkan jarak di antara mereka dan hubungan yang dahulunya erat mula renggang.
Ketika retaknya ikatan mereka masyarakat Temiar percaya bahawa kekacauan itu juga mengundang reaksinya dalam alam sekitar dimaknai sebagai gangguan terhadap keseimbangan yang sentiasa dijaga oleh roh alam. Kisah dua beradik ini akhirnya terlaksana dalam bentuk simbolik yang membekas hingga ke hari ini.
Amarah Alam dan Kutukan Roh Penjaga
Dalam kepercayaan masyarakat Temiar setiap elemen alam seperti gunung sungai dan hutan dipertanggungjawabkan oleh roh penjaga yang disebut halak atau cenoi. Roh roh ini bertindak sebagai penjaga keseimbangan antara manusia dan alam semula jadi menjaga agar keharmonian tetap terpelihara. Apabila manusia bertindak di luar batas penghormatan terhadap alam dan sesama manusia ia dipercayai akan mengundang kemarahan roh penjaga.
Menurut lagenda ketika dua beradik itu terus bertelagah dan mengganggu keharmonian sekitar mereka roh roh penjaga alam mengambil tindakan. Malam menjadi gelap guruh berdentum bumi bergegar sebagai tanda amaran alam. Kisah ini menggambarkan bahawa alam bukan hanya latar belakang kehidupan manusia tetapi satu sistem yang hidup dan perlu dihormati.
Keesokan harinya menurut cerita kedua dua beradik itu tidak lagi kelihatan di dunia manusia. Tempat mereka berdiri dipercayai telah berubah menjadi dua buah gunung yang kini dikenali sebagai Gunung Kenderong dan Gunung Kerunai sebagai peringatan kepada manusia bahawa tindakan kita terhadap sesama dan alam mempunyai akibat yang kekal.
Gunung Kenderong dan Gunung Kerunai Fakta dan Lokasi
Gunung Kenderong terletak di daerah Hulu Perak negeri Perak Malaysia dan mempunyai ketinggian sekitar 1223 meter. Gunung Kerunai pula mempunyai ketinggian sekitar 1000 meter dan sering disebut sebagai puncak kembar bersama Gunung Kenderong. Kedua dua gunung ini dapat dilihat dari sepanjang Jalan Raya Timur Barat selain menjadi tarikan pendakian kerana bentuknya yang unik dan pemandangannya yang menakjubkan.
Walaupun keduanya popular dalam kalangan pendaki penting untuk diingat bahawa sebahagian laluan ke Gunung Kenderong pada masa tertentu dilaporkan ditutup kerana faktor keselamatan. Sementara Gunung Kerunai mempunyai laluan yang lebih sering digunakan oleh pendaki dengan jarak sekitar 5.1 kilometer keluar dan balik.
Dengan memahami fakta geografi ini pembaca boleh melihat bahawa lagenda yang disematkan kepada kedua dua gunung ini mempunyai asas dalam realiti alam dan warisan cerita rakyat hanya menambah lapisan makna pada fenomena alam yang sedia ada.
Pendakian dan Hormat kepada Alam
Pendakian ke puncak Gunung Kerunai sering bermula dalam waktu awal pagi atau sebelum subuh agar pendaki dapat menikmati pemandangan laut awan serta elakkan panas terik siang hari. Laluan tersebut terkenal dengan cabaran sederhana hingga sukar trek yang berbatu dan akar pokok yang banyak serta permukaan yang boleh menjadi licin selepas hujan.
Bagi Gunung Kenderong pula trek dikatakan agak lebih mencabar dengan laluan yang curam dan jarang rata menunjukkan bahawa pendaki perlu bersedia dari segi fizikal dan mental. Kedua dua gunung ini bukan hanya destinasi riadah tetapi juga dianggap sebagai kawasan yang memiliki nilai spiritual oleh masyarakat orang asal khususnya suku Temiar yang menganggap persekitaran gunung ini sebagai suci dan perlu dihormati.
Oleh itu pendaki diingatkan untuk membawa peralatan yang sesuai memakai kasut yang kukuh mengambil langkah berjaga jaga terhadap cuaca dan keadaan laluan serta menghormati kepercayaan dan alam sekitar. Dengan begitu pengalaman mendaki bukan sahaja menjadi cabaran fizikal tetapi juga pengalaman yang menghargai warisan budaya dan alam.
Pengajaran Daripada Lagenda Dua Gunung
Kisah dua beradik yang berubah menjadi gunung ini mengandungi mesej yang mendalam kepada kita semua. Pertama bahawa pertelingkahan antara saudara atau insan yang rapat boleh membawa kepada kehilangan dan pemisahan yang kekal satu pengajaran tentang nilai menghormati dan memelihara hubungan. Kedua bahawa manusia tidak boleh memisahkan dirinya daripada alam apabila kita memperlakukan alam dengan kurang hormat alam juga mempunyai cara untuk menegur kita.
Lagenda ini menunjukkan bahawa gunung hutan dan sungai bukan sekadar landskap indah tetapi entiti yang mempunyai makna dan penghormatan terhadap alam adalah sebahagian daripada tanggungjawab kita. Nilai nilai yang diwarisi oleh masyarakat Temiar boleh dijadikan renungan dalam konteks moden menjaga hubungan kekeluargaan menjaga alam sekitar dan hidup dalam harmoni.
Dengan merenungi dua gunung ini Gunung Kenderong dan Kerunai kita diingatkan bahawa setiap langkah kita dalam alam dan kehidupan mempunyai kesan. Kisah lama ini tetap relevan untuk generasi hari ini yang menghadapi cabaran pemuliharaan alam dan menjaga warisan budaya.
Rujukan:
Dewan Budaya DBP (2025), Cerita Rakyat Orang Asli Hulu Perak: Lagenda Dua Gunung Beradik
Pejabat Tanah dan Galian Perak, Asal Usul Nama Gerik
JAKOA (2022), Warisan Lisan dan Kepercayaan Temiar Hulu Perak
Perbadanan Kemajuan Kraftangan Malaysia (2019), Cerita Rakyat Orang Asli: Nilai dan Makna
AIESEC UTAR sekali lagi menunjukkan komitmen tinggi dalam memperkasakan belia dan komuniti tempatan melalui pelaksanaan projek utama, ECHO 3.0 dan SPEAK UP 13.0. Kedua-dua projek ini dijalankan di sekitar negeri Perak dari 18 Ogos hingga 14 September 2025, melibatkan lebih 100 sukarelawan muda daripada UTAR dan UTP.
Kandungan
Projek-projek ini memberi tumpuan kepada dua bidang utama iaitu kelestarian alam sekitar dan pembangunan kemahiran hidup. Aktiviti yang dilaksanakan termasuk pembersihan sungai, bengkel pembuatan produk mesra alam, latihan pengucapan awam, serta sumbangan buku kepada komuniti pelarian. Ia dijalankan dengan kerjasama agensi kerajaan, syarikat swasta dan organisasi bukan keuntungan.
Sokongan yang diterima daripada pihak berkuasa tempatan di Perak seperti Majlis Perbandaran Taiping (MPT), Jabatan Alam Sekitar (JAS) dan Pejabat Hutan Larut Matang, menunjukkan betapa seriusnya usaha ini dalam membina masyarakat yang lebih lestari dan berdaya saing.
Sungai Larut Dibersihkan dan 148kg Sampah Dikumpul oleh Sukarelawan Belia
Salah satu pencapaian utama Project ECHO 3.0 adalah inisiatif pembersihan Sungai Larut yang terletak di Taiping, Perak. Sukarelawan dari UTAR dan UTP telah turun padang untuk membersihkan kawasan sungai yang tercemar dan berjaya mengumpulkan sebanyak 148 kilogram sampah dalam masa satu hari. Aktiviti ini juga melibatkan penggunaan EM mudballs, iaitu teknologi mesra alam untuk memulihkan kualiti air.
Program ini diadakan dengan kerjasama syarikat RCI Lime Sdn. Bhd. dan agensi kerajaan seperti Jabatan Pengairan dan Saliran serta Jabatan Alam Sekitar Taiping. Kerjasama ini mencerminkan keprihatinan pelbagai pihak dalam memelihara sumber air semula jadi yang semakin terancam.
Para sukarelawan turut didedahkan kepada aspek teknikal dan praktikal dalam mengendalikan bahan mesra alam serta mendidik komuniti setempat mengenai pentingnya menjaga kebersihan sungai. Aktiviti ini bukan sahaja membawa impak positif kepada alam sekitar tetapi juga menyemai kesedaran dalam kalangan belia tentang tanggungjawab sosial.
Projek Tanam Pokok Tingkatkan Kelestarian Persekitaran di Perak
Kemuncak kepada Project ECHO 3.0 ialah aktiviti “Plant a Tree, Plant a Hope” yang menyaksikan penanaman lebih 500 anak pokok di kawasan strategik sekitar Perak. Penanaman dilakukan secara berstruktur dengan pemilihan tapak yang sesuai, penyediaan awal kawasan dan rancangan penjagaan pasca-penanaman bagi memastikan kadar hidup pokok yang tinggi.
Program ini bertujuan untuk meningkatkan kesedaran tentang kepentingan hutan bandar dan perlindungan biodiversiti. Ia juga melibatkan komuniti setempat yang turut serta dalam aktiviti penanaman dan diberi penerangan tentang kepentingan tumbuh-tumbuhan dalam kestabilan ekosistem.
Kegiatan ini bukan sahaja simbolik tetapi juga menyumbang kepada matlamat jangka panjang dalam mengurangkan kesan perubahan iklim, selain menjadi ruang pembelajaran luar bilik darjah yang berkesan bagi para peserta.
Bengkel Pendidikan Alam Sekitar Perkasa Pelajar Sekolah di Larut
Selain aktiviti fizikal di lapangan, AIESEC UTAR turut menjalankan bengkel pendidikan alam sekitar di beberapa sekolah sekitar Larut, Perak. Pelajar diajar menghasilkan sabun mesra alam dan teknik kompos yang boleh digunakan di rumah atau di sekolah masing-masing. Aktiviti ini bertujuan menanam minat terhadap gaya hidup lestari sejak dari bangku sekolah.
Lebih 100 pelajar sekolah menengah terlibat secara langsung dalam bengkel ini, yang dijalankan dalam bentuk interaktif dan praktikal. Para sukarelawan terlebih dahulu menjalani latihan “Train-the-Trainer” untuk memastikan penyampaian kandungan yang berkualiti dan berkesan.
Selain pengetahuan teknikal, pelajar juga didedahkan kepada kepentingan pemuliharaan alam sekitar dan peranan individu dalam melaksanakan perubahan kecil yang memberi impak besar. Bengkel ini dilihat sebagai pelengkap penting kepada pembelajaran formal yang biasa mereka terima.
SPEAK UP 13.0 Tingkatkan Literasi Kewangan dan Keyakinan Diri Pelajar
Sementara itu, Project SPEAK UP 13.0 memberi fokus kepada pembangunan diri pelajar sekolah menengah melalui modul literasi kewangan dan pengucapan awam. Sukarelawan telah menjalankan bengkel “Financial Foundations” untuk 89 pelajar yang membincangkan topik seperti pengurusan bajet, simpanan dan perbelanjaan bijak.
Pendekatan pembelajaran yang digunakan adalah berbentuk permainan, simulasi dan perbincangan kumpulan, bagi memastikan peserta kekal fokus dan seronok semasa belajar. Ini bukan sahaja membantu mereka memahami teori, malah melatih mereka untuk mengaplikasikannya dalam kehidupan seharian.
Selain kewangan, sukarelawan turut melaksanakan bengkel pidato spontan serta menganjurkan pertandingan pengucapan awam untuk membina keyakinan diri pelajar. Program ini membina kemahiran komunikasi serta melatih mereka berani menyuarakan pandangan secara teratur dan meyakinkan.
350 Buku Disumbang Kepada Sekolah Pelarian, Galak Budaya Membaca
Sebagai satu lagi inisiatif mulia, AIESEC UTAR turut menyumbang lebih 350 buah buku kepada sebuah sekolah pelarian melalui program mini perpustakaan “A House of Words”. Projek ini bertujuan menyediakan akses kepada sumber bacaan yang berkualiti untuk pelajar yang terpinggir daripada sistem pendidikan arus perdana.
Penubuhan perpustakaan ini bukan sahaja memberi manfaat pendidikan tetapi juga memperkukuh nilai kemanusiaan dalam kalangan sukarelawan. Mereka dilatih untuk menyusun buku, mengurus koleksi dan menjalankan sesi bacaan bersama pelajar sebagai usaha membina hubungan dan kepercayaan.
Inisiatif ini juga mencerminkan bahawa pendidikan adalah hak untuk semua, tanpa mengira latar belakang, dan AIESEC UTAR tampil menjadi penghubung penting dalam memperjuangkan akses kepada ilmu untuk semua golongan.
Kerjasama Strategik Kukuhkan Impak Projek AIESEC UTAR di Perak
Kejayaan kedua-dua projek ini tidak mungkin dicapai tanpa kerjasama pelbagai pihak yang menyokong dari segi kewangan, logistik dan kepakaran. Antara rakan strategik utama ialah RCI Lime Sdn. Bhd., Yayasan Tan Sri Fng Ah Seng, Vida World, serta sokongan agensi kerajaan negeri Perak.
Kerjasama dengan Majlis Perbandaran Taiping, Jabatan Alam Sekitar, Pejabat Hutan dan Pejabat Renjer Hutan Kuala Sepetang membuktikan pentingnya sinergi antara NGO belia dan agensi awam dalam menjayakan misi sosial. Setiap pihak memainkan peranan penting dalam memastikan aktiviti berjalan lancar dan berimpak tinggi.
Inisiatif ini membuktikan bahawa belia bukan hanya penonton kepada perubahan, tetapi pemimpin yang boleh mencetuskan transformasi. Dengan sokongan berterusan, AIESEC UTAR akan terus memperluaskan impaknya di seluruh Perak dan seterusnya ke peringkat nasional.
Harapan Buat Belia Perak: Jadilah Pemimpin Perubahan
Sebagai anak jati Perak yang prihatin, kami melihat usaha AIESEC UTAR ini bukan sahaja sebagai aktiviti sukarelawan, tetapi sebagai pelaburan masa depan negeri. Apabila belia bangkit memimpin, bekerjasama dengan masyarakat dan memahami peranan mereka dalam menjaga alam dan membina insan, maka negeri ini pasti akan lebih makmur dan berdaya tahan.
Harapan kami agar lebih ramai belia Perak tampil ke hadapan, menyertai gerakan seperti ini, dan menjadikan ilmu serta pengalaman yang dikutip sebagai asas untuk memimpin masyarakat. AIESEC UTAR telah menunjukkan jalan, kini giliran anda untuk melangkah.
Kerana negeri Perak yang sejahtera tidak terwujud dengan slogan semata-mata, tetapi dengan tindakan berani dari generasi mudanya. Teruskanlah menjadi inspirasi.
AIESEC UTAR – Association Internationale des Étudiants en Sciences Économiques et Commerciales cawangan Universiti Tunku Abdul Rahman (Sebuah organisasi belia antarabangsa yang berpusat di universiti dan dikelola oleh pelajar, berfokus pada pembangunan kepimpinan melalui pertukaran sukarelawan dan projek impak sosial)
UTP – Universiti Teknologi PETRONAS (Sebuah institusi pengajian tinggi milik PETRONAS yang berfokus kepada bidang kejuruteraan, teknologi dan sains)
