Jawatan Menteri Besar Perak memainkan peranan penting dalam mentadbir dan memacu pembangunan negeri yang kaya dengan sejarah serta budaya ini. Sejak tahun 1948, negeri Perak telah dipimpin oleh pelbagai tokoh berpengaruh dari pelbagai latar belakang yang menyumbang kepada kemajuan ekonomi, sosial dan politik negeri.
Kandungan
Setiap pemimpin mempunyai kisah dan cabaran tersendiri dalam menerajui pentadbiran negeri, dari era pra-kemerdekaan hinggalah ke zaman moden. Senarai lengkap Menteri Besar Perak ini bukan sahaja memberi gambaran tentang kesinambungan kepimpinan, tetapi juga mencerminkan perubahan landskap politik negara sepanjang dekad.
Latar Belakang Pelantikan Menteri Besar
Mengikut Perlembagaan Negeri Perak, Menteri Besar hendaklah seorang Melayu beragama Islam dan dipilih daripada kalangan Ahli Dewan Undangan Negeri yang mendapat kepercayaan majoriti. Pemilihan biasanya mendapat perkenan daripada DYMM Sultan Perak.
Artikel ini menyenaraikan secara kronologi individu yang pernah memegang jawatan Menteri Besar Perak bersama latar belakang ringkas mereka, agar generasi kini dapat mengenali pemimpin terdahulu yang banyak berjasa membentuk wajah negeri Perak hari ini.
1. Datuk Panglima Bukit Gantang Haji Abdul Wahab (1948–1957)
Datuk Panglima Bukit Gantang Haji Abdul Wahab bin Toh Muda Abdul Aziz merupakan tokoh penting dalam sejarah pentadbiran moden negeri Perak. Beliau dilantik sebagai Menteri Besar yang pertama selepas tamatnya pemerintahan langsung British dan menjadi pemimpin utama negeri dalam fasa awal pembentukan pentadbiran sendiri. Tempoh khidmat beliau bermula pada 1 Februari 1948 hingga 1 Ogos 1957, iaitu hampir sedekad sebelum kemerdekaan negara.
Beliau berasal daripada keturunan bangsawan Melayu Perak dan memegang gelaran tradisional “Orang Kaya-kaya Dato’ Panglima Bukit Gantang”, salah satu gelaran Pembesar Empat Perak yang amat berpengaruh. Dengan latar belakang yang kuat dalam adat dan pentadbiran tempatan, beliau berjaya mengimbangi kehendak kerajaan kolonial British dengan aspirasi rakyat tempatan untuk memiliki tadbir urus sendiri.
Salah satu pencapaian terpenting beliau ialah kemampuannya membawa suara negeri Perak ke peringkat Persekutuan ketika negara masih dalam fasa peralihan politik. Beliau juga dikenali sebagai anak Melayu pertama dari Perak yang berjaya melanjutkan pelajaran ke England, yang pada ketika itu merupakan satu pencapaian besar dan simbol kecemerlangan anak tempatan dalam pendidikan tinggi.
Kepimpinan beliau semasa era penuh cabaran ini meletakkan asas kepada struktur pentadbiran kerajaan negeri yang lebih tersusun dan berwibawa. Legasi yang ditinggalkan oleh beliau menjadi contoh kepada pemimpin selepasnya dalam mengurus negeri dengan bijaksana, berteraskan nilai tradisional serta kemajuan moden.
2. Tan Sri Mohamed Ghazali Jawi (1957–1960, 1974–1977)
Tan Sri Haji Mohamed Ghazali bin Haji Jawi merupakan tokoh politik penting dalam sejarah negeri Perak dan pernah menjawat jawatan sebagai Menteri Besar Perak dua kali dalam tempoh yang berbeza. Beliau pertama kali dilantik sebagai Menteri Besar pada 7 Ogos 1957, menjadikan beliau pemimpin negeri yang pertama dipilih oleh rakyat selepas pilihan raya negeri menggantikan Datuk Panglima Bukit Gantang.
Beliau berasal dari kumpulan pemimpin UMNO yang aktif terlibat dalam pentadbiran negeri dan juga pernah berkhidmat dalam kerajaan persekutuan selepas meninggalkan jawatan Menteri Besar pada 1960. Semasa kerjayanya, beliau pernah dilantik sebagai Menteri Tanah dan Galian serta Menteri Pertanian dan Perikanan di peringkat persekutuan sambil terus berperanan dalam pembangunan luar bandar dan sektor agrikultur.
Beberapa tahun selepas persaraannya daripada pentadbiran pusat, beliau kembali dilantik sebagai Menteri Besar Perak pada 4 September 1974. Tempoh kedua ini diwarnai dengan isu hubungan dengan Sultan Perak ketika itu, Sultan Idris Shah, kerana perbezaan pandangan mengenai tempoh jawatan dan dasar negeri. Walaupun pada awalnya dirangka untuk jawatan itu selama dua tahun, beliau terus berkhidmat sehingga 1977 sebelum meletakkan jawatan atas nasihat pemimpin pusat.
Keluarga beliau juga terkenal dalam politik Perak kerana anaknya, Tan Sri Mohd Tajol Rosli Mohd Ghazali, turut menjadi Menteri Besar Perak suatu masa kemudian.
3. Dato’ Seri Haji Shaari Shafie (1960–1964)
Dato’ Seri Haji Shaari bin Shafie merupakan tokoh penting dalam sejarah pentadbiran negeri Perak sebagai Menteri Besar yang ketiga. Beliau memegang jawatan ini dari 16 April 1960 hingga 7 Mei 1964, selepas Tan Sri Haji Mohamed Ghazali bin Haji Jawi dan sebelum Dato’ Seri Ahmad Said.
Beliau dilahirkan pada 12 Disember 1912 di Bagan Serai, Perak dan menerima pendidikan awal di sekolah tempatan sebelum melanjutkan pelajarannya lagi. Ketika kecil beliau dibesarkan oleh ibunya selepas ibu bapa beliau bercerai, dan bapa tirinya memainkan peranan penting dalam membimbing beliau menimba ilmu, termasuk menguasai bahasa Inggeris di Sekolah Kebangsaan Clifford, Kuala Kangsar.
Semasa pentadbirannya sebagai Menteri Besar, Dato’ Seri Haji Shaari Shafie memberi penekanan kepada pembinaan institusi kerajaan negeri yang cekap serta kerjasama antara masyarakat majmuk di Perak. Beliau juga dipandang sebagai pemimpin yang berwibawa dalam suasana politik pasca‑kemerdekaan, di mana negeri sedang berusaha menyesuaikan struktur pentadbiran dengan kerangka baru Tanah Melayu yang mencapai kemerdekaan pada 1957.
Dato’ Seri Haji Shaari Shafie kemudiannya dikenang bukan sahaja sebagai Menteri Besar tetapi juga penerima gelaran kebesaran negeri kerana jasa dan sumbangannya kepada Perak ketika era awal pembentukan pentadbiran negeri moden.
4. Dato’ Seri Ahmad Said (1964–1970)
Dato’ Seri Haji Ahmad bin Said merupakan Menteri Besar Perak yang ke‑4, menjawat jawatan dari 7 Mei 1964 hingga 18 Mac 1970. Beliau dilahirkan pada 1 Januari 1919 di Kampung Masjid, Lenggong, Perak dan dikenal ramai kerana latar belakangnya berakar umbi dalam komuniti tempatan sebelum memasuki arena politik negeri.
Beliau memulakan pendidikan awal di sekolah tempatan, termasuk Sekolah Arab Kampung Geluk dan Sekolah Melayu Lenggong di mana beliau menyelesaikan pendidikan asasnya. Sebelum menceburi politik sepenuh masa, beliau pernah bekerja sebagai pemandu untuk syarikat KED pada tahun 1939–1941, dan kemudian berkecimpung aktif dalam persatuan serta organisasi Melayu tempatan pada era pasca‑Perang Dunia II.
Dato’ Seri Ahmad Said turut terlibat dalam penubuhan cawangan UMNO di Lenggong bersama tokoh lain dan aktif dalam politik awal negeri Perak. Beliau memenangi kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN) Lenggong dalam pilihan raya umum sebelum dilantik sebagai Menteri Besar oleh Sultan Perak berikutan kemenangan majoritinya pada Pilihan Raya Umum 1964.
Semasa era pentadbirannya, beliau memberi tumpuan kepada isu‑isu pembangunan luar bandar serta pengukuhan pentadbiran negeri dalam tempoh awal selepas kemerdekaan negara, di samping cuba menangani cabaran ekonomi dan sosial di kawasan luar bandar. Beliau dikenang sebagai pemimpin yang rapat dengan akar umbi masyarakat dan memberi peluang kepada suara tempatan dalam struktur pentadbiran Perak.
5. Dato’ Seri Haji Kamaruddin Mohd Isa (1970–1974)
Dato’ Seri Haji Kamaruddin bin Mohd Isa merupakan Menteri Besar Perak yang kelima, menjawat jawatan dari 18 Mac 1970 hingga 4 September 1974 selepas Dato’ Seri Haji Ahmad Said. Beliau dilahirkan pada tahun 1930 di Kampung Batu 16, Batu Kurau, Perak dan merupakan tokoh politik dan pemimpin akar umbi yang aktif dalam pelbagai persatuan serta kegiatan masyarakat sebelum terjun ke arena politik negeri.
Sebelum menjadi Menteri Besar, beliau dikenali sebagai seorang guru sekolah di kawasan kampung serta terlibat aktif dalam organisasi belia dan kesatuan sekerja sejak awal tahun 1950‑an. Peranan beliau dalam politik UMNO negeri Perak membantu membuka laluan kerjayanya ke pentadbiran negeri.
Semasa tempoh jawatannya sebagai Menteri Besar, Kerajaan Negeri Perak berada dalam fasa pembangunan pasca‑kemerdekaan, dan beliau memberi tumpuan kepada pemerkasaan ekonomi luar bandar serta pengukuhan dasar‑dasar negeri selaras dengan matlamat pembangunan nasional. Pada 4 September 1974, beliau meletakkan jawatan dan digantikan oleh Tan Sri Haji Mohamed Ghazali bin Haji Jawi pada permulaan pelantikan kedua Ghazali dalam jawatan tersebut.
Dato’ Seri Haji Kamaruddin bin Mohd Isa dikenang sebagai salah seorang pemimpin yang membawa suara akar umbi dan pengalaman pendidikan dalam pentadbiran negeri pada awal dekad 1970‑an.
6. Tan Sri Mohamed Ghazali Jawi (Kali Kedua) (1974–1977)
Tan Sri Haji Mohamed Ghazali bin Haji Jawi ialah seorang tokoh politik utama dari UMNO yang pernah menjawat jawatan Menteri Besar Perak sebanyak dua kali dalam sejarah negeri. Beliau dilahirkan pada 26 Disember 1924 di Kampung Bukit Nangka, Lenggong, Perak dan merupakan seorang ahli politik berpengaruh serta pernah berkhidmat juga dalam kerajaan persekutuan sebelum kembali memimpin negeri.
Selepas penggal pertamanya sebagai Menteri Besar dari 1957 hingga 1960, beliau kembali dilantik pada 4 September 1974 untuk memegang semula jawatan Menteri Besar Perak. Tempoh kedua ini berlangsung sehingga 1 Oktober 1977, apabila beliau meletakkan jawatan dan digantikan oleh Dato’ Seri Wan Mohamed bin Wan Teh.
Pelantikan beliau pada 1974 menandakan kepercayaan semula pihak kerajaan kepada pengalaman beliau dalam pentadbiran negeri selepas beberapa tahun beliau berkhidmat di peringkat persekutuan, termasuk sebagai Menteri Pertanian Malaysia. Namun begitu, tempoh kedua jawatan beliau turut dicatat sebagai fasa yang kompleks kerana terdapat cabaran hubungan antara pihak negeri dan institusi tertentu semasa pentadbirannya, sehingga beliau akhirnya melepaskan jawatan pada 1977.
Tan Sri Mohamed Ghazali Jawi juga dikenang sebagai bapa kepada Tan Sri Mohd Tajol Rosli Mohd Ghazali, yang kemudiannya turut menjadi Menteri Besar Perak pada masa kemudian, menunjukkan kesinambungan peranan keluarga beliau dalam politik negeri.
7. Dato’ Seri Wan Mohamed Wan Teh (1977–1983)
Dato’ Seri Haji Wan Mohamed bin Wan Teh adalah Menteri Besar Perak yang ke‑7, berkhidmat dari 1 Oktober 1977 hingga 1 Mac 1983. Beliau dilahirkan pada tahun 1929 di Kampung Ulu Kenderong, Gerik, Perak dan memulakan kerjaya dalam sektor pentadbiran sebelum memasuki politik negeri.
Beliau mula terlibat secara aktif dalam politik apabila menyertai UMNO pada tahun 1951 dan kemudiannya menjadi wakil rakyat di Dewan Undangan Negeri Perak, termasuk mewakili kerusi Grik pada 1969 dan Temenggor serta Kenering pada pilihan raya seterusnya.
Pelantikan beliau sebagai Menteri Besar Perak berlaku selepas peralihan kuasa daripada Tan Sri Mohamed Ghazali Jawi pada tahun 1977 dalam suasana hubungan yang sensitif antara parti politik dan Istana. Salah satu agenda utama beliau selepas dilantik ialah memperbaiki hubungan antara kerajaan negeri dan pihak Sultan Perak, terutamanya dalam isu‑isu pentadbiran seperti hal ehwal Islam dan pengurusan tanah.
Semasa tempoh jawatannya, beliau juga terlibat dalam proses pembangunan negeri yang menumpukan kepada kestabilan politik dan kesejahteraan rakyat Perak. Namun, pada 22 Februari 1983, beliau meletakkan jawatan atas sebab kesihatan, sekali gus menamatkan tempoh khidmatnya pada 1 Mac 1983 dan digantikan oleh Tan Sri Ramli Ngah Talib.
Dato’ Seri Haji Wan Mohamed bin Wan Teh dikenang sebagai pemimpin yang memainkan peranan penting dalam menstabilkan pentadbiran negeri selepas fasa konflik politik, dan beliau juga menerima beberapa pingat kebesaran negeri sepanjang hayatnya.
8. Tan Sri Dr. Ramli Ngah Talib (1983–1999)
Tan Sri Dato’ Seri Diraja (Dr) Haji Ramli bin Ngah Talib merupakan salah seorang tokoh paling berpengaruh dalam sejarah politik negeri Perak. Beliau telah berkhidmat sebagai Menteri Besar Perak yang ke‑8 selama lebih 17 tahun, bermula dari 1 Mac 1983 hingga 2 Disember 1999, menjadikannya yang paling lama memegang jawatan itu dalam sejarah negeri.
Dilahirkan pada 16 Mac 1941 di Pasir Salak, Perak, Ramli Ngah Talib memiliki latar belakang pendidikan yang kukuh. Beliau menuntut di Malay College Kuala Kangsar (MCKK) sebelum melanjutkan pelajaran dalam bidang undang‑undang di Queen’s University, Belfast, dan kemudian memperolehi kelayakan sebagai Barrister‑at‑Law dari Lincoln’s Inn, London.
Sebelum menjadi Menteri Besar, beliau mula terlibat dalam politik apabila dipilih sebagai Ahli Dewan Undangan Negeri Perak bagi kawasan Kampung Gajah pada 1978, kemudian dilantik ke Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri (EXCO). Kepercayaan yang diberikan kepadanya membawa beliau ke jawatan tertinggi pentadbiran negeri pada usia awal 40‑an.
Sepanjang tempoh hampir dua dekad memegang jawatan Menteri Besar, beliau memimpin pelbagai inisiatif pembangunan termasuk menyokong penubuhan institusi pendidikan tinggi di Perak, pembangunan Proton City, Pelabuhan Lumut, serta memperkukuhkan sektor luar bandar dan peluang pekerjaan. Ramli juga memainkan peranan penting dalam projek kebudayaan dan pemuliharaan sejarah negeri seperti pembinaan Pasir Salak Historical Complex.
Selain kerjaya negeri, selepas bersara dari jawatan Menteri Besar beliau terus aktif di pentadbiran persekutuan, termasuk berkhidmat sebagai Deputi Menteri Pengangkutan di peringkat Persekutuan serta Speaker Dewan Rakyat Parlimen Malaysia dari 2004 hingga 2008.
Dato’ Seri Diraja Dr Ramli Ngah Talib dikenang bukan sahaja sebagai pemimpin negeri yang berpengalaman luas tetapi juga sebagai tokoh yang membantu membentuk landskap pendidikan, infrastruktur dan sejarah moden Perak ketika era pembangunan pesat negara.
9. Tan Sri Mohd Tajol Rosli Ghazali (1999–2008)
Tan Sri Mohd Tajol Rosli bin Mohd Ghazali merupakan tokoh politik yang berasal dari Lenggong, Perak, dan pernah menjadi Menteri Besar Perak yang ke‑9. Beliau dilahirkan pada 6 November 1944 serta ialah anak kepada Tan Sri Mohamed Ghazali bin Haji Jawi, yang juga pernah dua kali menjawat jawatan Menteri Besar Perak.
Beliau mula berkhidmat sebagai Menteri Besar Perak pada 3 Disember 1999, menggantikan Tan Sri Dato’ Seri Diraja Ramli Ngah Talib, dan memegang jawatan itu sehingga 17 Mac 2008 apabila beliau memberi laluan kepada kerajaan baru selepas Pilihan Raya Umum ke‑12 yang menyaksikan perubahan politik negeri.
Sebelum menjadi Menteri Besar, Tajol Rosli aktif dalam politik peringkat negeri dan persekutuan sebagai wakil rakyat di Dewan Rakyat serta kerajaan negeri. Beliau juga berkhidmat dalam beberapa portfolio kementerian di peringkat persekutuan, termasuk sebagai Timbalan Menteri Pembangunan Negara dan Luar Bandar, Timbalan Menteri Tenaga, Telekomunikasi dan Pos serta Timbalan Menteri Perumahan dan Kerajaan Tempatan, menunjukkan pengalaman luasnya dalam pentadbiran kerajaan.
Pendidikan beliau termasuk pengajian dalam bidang Bachelor of Commerce dari University of Melbourne, Australia, yang menyumbang kepada kedalaman pemahaman beliau dalam isu‑isu ekonomi dan pembangunan negeri.
Tan Sri Mohd Tajol Rosli Ghazali dikenang sebagai pemimpin yang memainkan peranan penting dalam era peralihan politik Perak dan pembangunan negeri ketika akhir abad ke‑20 dan awal abad ke‑21, termasuk usaha memperkukuh ekonomi negeri serta hubungan antara kerajaan negeri dengan kerajaan persekutuan.
10. Dato’ Seri Ir. Mohammad Nizar Jamaluddin (2008–2009)
Dato’ Seri Ir. Mohammad Nizar bin Jamaluddin merupakan Menteri Besar Perak yang ke‑10, memegang jawatan dari 17 Mac 2008 hingga 12 Mei 2009. Beliau dilahirkan pada 17 Mac 1957 di Kampung Air Hitam Labu, Kampar, Perak dan mempunyai latar belakang sebagai jurutera profesional, termasuk ijazah dalam bidang kejuruteraan dari Aston University, Birmingham, United Kingdom sebelum memasuki politik.
Beliau mula terlibat secara aktif dalam politik melalui Parti Islam Se‑Malaysia (PAS), kemudian menjadi wakil rakyat dan dilantik sebagai Menteri Besar selepas Pilihan Raya Umum Malaysia 2008, apabila gabungan pembangkang Pakatan Rakyat berjaya membentuk kerajaan negeri Perak. Perlantikan beliau pada 17 Mac 2008 menjadikannya antara Menteri Besar yang diangkat berdasarkan kemenangan gabungan tersebut.
Tempoh beliau menjawat jawatan Menteri Besar menyaksikan krisis Perlembagaan Perak atau “krisis Perak 2009” apabila tiga ADUN pembangkang berlaku perubahan sokongan kepada Barisan Nasional pada awal Februari 2009, mengakibatkan pertikaian politik yang membawa kepada pertukaran kerajaan negeri dan beberapa siri keputusan mahkamah yang rumit mengenai siapa yang sah menjadi Menteri Besar. Mahkamah Tinggi pernah memutuskan beliau sebagai Menteri Besar yang sah, tetapi keputusan itu kemudiannya diputuskan sebaliknya oleh Mahkamah Rayuan dan dikukuhkan oleh Mahkamah Persekutuan.
Walaupun tempoh jawatannya agak singkat, penglibatan beliau dalam krisis yang menjadi rujukan besar dalam sejarah politik Malaysia menjadikan namanya dikenang dalam konteks pentadbiran negeri dan perlembagaan negeri. Selepas itu, beliau terus aktif dalam politik negeri dan kini berkhidmat sebagai Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) Sungai Rapat serta pernah dilantik ke dalam Exco Kerajaan Negeri Perak selepas 2022.
11. Dato’ Seri Diraja Dr. Zambry Abdul Kadir (2009–2018)
Dato’ Seri Diraja Dr. Zambry bin Abdul Kadir ialah Menteri Besar Perak yang ke‑11, berkhidmat hampir sembilan tahun sebagai ketua pentadbiran negeri selepas era krisis Perak 2009 yang terkenal dalam sejarah politik Malaysia.
Beliau dilahirkan pada 22 Mac 1962 di Pulau Pangkor, Perak, dan mendapat pendidikan awal di sekolah tempatan sebelum meneruskan pelajaran ke peringkat lebih tinggi. Beliau memiliki PhD dalam Pemikiran Politik serta latar belakang pendidikan dalam bidang politik dan falsafah, termasuk pengajian di luar negara yang menyumbang kepada pembentukan pandangan akademik dan politik beliau.
Zambry mula aktif dalam politik melalui UMNO dan menjadi wakil rakyat Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) untuk Pangkor, serta pernah memegang jawatan dalam Exco kerajaan negeri sebelum dilantik sebagai Menteri Besar.
Perlantikan beliau sebagai Menteri Besar Perak pada 12 Mei 2009 berlaku selepas peristiwa politik di negeri ini apabila beberapa ADUN bertukar sokongan dan Sultan Perak memberi perkenan pelantikannya. Pada masa itu, keputusan mahkamah mengenai siapa yang sah menjadi Menteri Besar menjadi isu besar dan kemudiannya dimuktamadkan melalui proses rayuan, dengan Mahkamah Persekutuan mengesahkan kedudukannya sebagai Menteri Besar.
Semasa menerajui kerajaan negeri, Zambry memainkan peranan dalam meneruskan agenda pembangunan Negeri Perak termasuk dalam ekonomi, pendidikan, serta hubungan hubungan dengan pihak Istana dan kerajaan persekutuan. Beliau kekal menjadi Menteri Besar sehingga 12 Mei 2018 apabila kerajaan negeri bertukar selepas pilihan raya umum.
Selepas tempoh itu, beliau terus aktif dalam politik, termasuk berkhidmat dalam peranan lain di peringkat kerajaan persekutuan dan organisasi profesional.
12. Ahmad Faizal Azumu (2018–2020)
Ahmad Faizal Dato’ Haji Azumu lahir pada 10 Jun 1970 di Ipoh, Perak, merupakan Menteri Besar Perak yang ke 12. Beliau mula menjawat jawatan tersebut pada 12 Mei 2018 selepas memenangi Pilihan Raya Umum ke 14 sebagai calon Pakatan Harapan (PPBM).
Namun begitu, selepas perubahan landskap politik negara pada tahun 2020 yang menyaksikan kejatuhan kerajaan Pakatan Harapan, Ahmad Faizal masih kekal menerajui kerajaan negeri melalui gabungan baharu Perikatan Nasional. Walaubagaimanapun, pada Disember 2020, beliau hilang sokongan majoriti dalam Dewan Undangan Negeri Perak selepas kalah dalam undi percaya, sekaligus meletak jawatan sebagai Menteri Besar.
Selain menjadi Menteri Besar, Ahmad Faizal turut menyandang beberapa jawatan penting dalam kerajaan persekutuan seperti Menteri Belia dan Sukan. Beliau dikenali sebagai tokoh muda dalam politik Malaysia yang sering mengutamakan pendekatan mesra rakyat dan pembangunan belia.
13. Dato’ Seri Saarani Mohamad (2020–kini)
Dato’ Seri Saarani bin Mohamad dilantik sebagai Menteri Besar Perak yang ke‑13 pada 10 Disember 2020. Beliau merupakan Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) bagi kawasan Kota Tampan dan berasal dari Parti UMNO di bawah gabungan Barisan Nasional.
Sebelum dilantik sebagai Menteri Besar, beliau pernah memegang beberapa jawatan Exco Kerajaan Negeri termasuk portfolio Pembangunan Luar Bandar, Kemiskinan, Perladangan, Pertanian dan Industri Asas Tani. Saarani juga dikenali dengan latar belakang pendidikan yang kukuh dalam bidang pendidikan dan pernah bertugas sebagai guru.
Pelantikannya sebagai Menteri Besar membawa nafas baharu kepada pentadbiran negeri dengan fokus terhadap kestabilan politik dan pemulihan ekonomi negeri selepas pandemik COVID-19. Beliau juga menekankan prinsip perpaduan antara pelbagai kaum serta keutamaan kepada pembangunan luar bandar dan peluang pekerjaan untuk rakyat Perak.
Peranan dan Cabaran Menteri Besar Dalam Era Moden
Menteri Besar Perak bukan sahaja mengurus hal pentadbiran negeri tetapi turut memainkan peranan dalam isu kebajikan rakyat, pembangunan ekonomi, serta hubungan dengan kerajaan Persekutuan dan pihak Istana. Dalam era moden ini, cabaran utama termasuk kestabilan politik, pemulihan ekonomi pasca pandemik dan menyeimbangkan pembangunan bandar-luar bandar.
Sumbangan Kepimpinan Terhadap Perkembangan Perak
Setiap Menteri Besar membawa visi tersendiri, daripada memperkukuh infrastruktur, pendidikan, pelaburan asing, sehingga pembangunan luar bandar. Mereka menjadi sebahagian daripada sejarah panjang negeri Perak yang kini terus melangkah maju ke hadapan.
Kepentingan Mengetahui Sejarah Kepimpinan Negeri
Memahami susur galur pemimpin negeri bukan sekadar mengenal nama, tetapi juga mengenali nilai dan dasar yang pernah dibentuk. Ia penting bagi generasi muda agar dapat menilai perubahan landskap politik secara lebih matang dan berinformasi.
